Η παρακάτω αληθινή ιστορία μας διδάσκει πολλά πράγματα για την ζωή και την κοινωνία με τους συνανθρώπους μας.

Η συγκλονιστική ιστορία ενός κατάλευκου στην ψυχή ανθρώπου που παρέδωσε μαθήματα φιλανθρωπίας, αγάπης για τον συνάνθρωπο, τον διπλανό του, ηθικής και αξιοπρέπειας πρέπει να γίνει το παράδειγμα όλων μας.

Καταγόμενος από το Σουδάν, ο Σαλής Χελιδωνάκης ήταν μουσουλμάνος στο θρήσκευμα, ήταν μια από τις γνωστότερες φυσιογνωμίες της πόλης των Χανίων τον περασμένο αιώνα. Ήταν απόγονος μαύρων εργατών ή χαλικούτηδων από την εποχή της Αιγυπτιοκρατίας στην Κρήτη. Δεν θέλησε να εγκαταλείψει τα Χανιά κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1922 και έτσι παρέμεινε στην πόλη, όπου έγινε ευρέως γνωστός για την εργατικότητα, την εγκαρδιότητα και την καλοψυχία του.
Ένας πραγματικός φιλάνθρωπος Σαλής βαρκάρης μουσουλμάνος του λιμανιού των Χανίων 2

Τα αγαπούσε τα Χανιά, την όμορφη Κρήτη, και την Ελλάδα μας την είχε πολύ ψηλά, την είχε ως πατρίδα της καρδιάς του. Αρνήθηκε να την εγκαταλείψει το 1922 και παρά το γεγονός ότι ήταν μουσουλμάνος, γνώριζε ότι οι Κρητικοί είναι πάνω από όλα άνθρωποι. Έλαβε την αγγλική υπηκοότητα για να μπορέσει να παραμείνει στην Ελλάδα.

Στα πολύ δύσκολα από μικρό παιδάκι, πιάνει εργασία στη μπλε βάρκα του προέδρου των βαρκάρηδων των Χανίων Σταύρου Τσιριγωτάκη. Χάρη στη δύναμη και την ταχύτητα του νεαρού μουσουλμάνου, πάντα η βάρκα του Τσιριγωτάκη ήταν πρώτη στο ξεφόρτωμα επιβατών και αποσκευών, καθώς εκείνη την εποχή το λιμάνι των Χανίων ήταν αβαθές και ακατάλληλο για τον ελλιμενισμό πλοίων.

Εκείνα τα χρόνια, οι αποσκευές μεταφέρονταν στο λιμάνι με μαούνες και οι επιβάτες μέσα σε βάρκες, που ανταγωνίζονταν η μία την άλλη ποια θα δέσει πρώτη στον μώλο των Χανίων και ποιος θα είναι πιο εξυπηρετικός και θα λάβει το δωράκι του.
Ένας πραγματικός φιλάνθρωπος Σαλής βαρκάρης μουσουλμάνος του λιμανιού των Χανίων 3

Ο μικρός Σαλής, παρά το νεαρό της ηλικίας του ήταν σβέλτος, ευγενικός, καλοκάγαθος. Και η μπλε βάρκα έδενε σχεδόν πάντα πρώτη. Έτσι εργάστηκε πολλά χρόνια σε αυτή την εργασία και κέρδισε την εμπιστοσύνη των ταξιδιωτών. Έγινε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες και συμπαθητικές φυσιογνωμίες των Χανίων. Όλοι τον γνώριζαν πια με το όνομα του.



Πηγή φωτογραφιών: fb group: ΣΑΛΗΣ ο μαύρος βαρκάρης των Χανίων

 Το μεγαλείο της Ορθόδοξης πίστης μας βίωσαν όσοι είδαν στην τηλεόραση πρόσφατα τον Πατέρα Κωνσταντίνο να αγιάζει τα νερά της αγριεμένης θάλασσας και να λειτουργεί την εκκλησία της Παναγίας της Πισιδιώτισας στην Νότια Τουρκία.

Η εικόνα είναι πιο δυνατή από τις λέξεις, καθώς δεν είναι εύκολο να περιγραφεί ο ποταμός συναισθημάτων που προκαλεί η φωτογραφία ενός μοναχικού Πατέρα που σε πείσμα των καιρών δοξάζει τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.

Ρίγη συγκίνησης σκορπά ο Πατέρας Κωσταντίνος Σιεβτσένκο που αγιάζει τα νερά της Μεσογείου, μόνος χωρίς ψάλτη, χωρίς επιτρόπους και χωρίς Χριστιανούς. Η θλίψη αποτυπώνεται στο πρόσωπο του Ιερέα μετά τον Αγιασμό των Υδάτων της Μεσογείου.

Ο πανσεβάσμιος ιερέας κατάγεται από το Καζάν της Ρωσίας. Είναι ο μόνιμος ιερέας και έφθασε στο ναό στις αρχές Οκτωβρίου 2015. Σπούδασε στη Ρωσία και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παντρεύτηκε και χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος από τον μητροπολίτη Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως Αθηναγόρα, προκειμένου να εγκατασταθεί και να προσφέρει την ιερατική του διακονία στην μη φιλόξενη Αλάνυα.

Το θέμα αποκάλυψε ο δημοσιογράφος Εμμανουήλ Κωστίδης που είναι και διαπιστευμένος συνεργάτης της τηλεόρασης ΣΚΑΙ.

Ει δύνασαι πιστεύσαι, πάντα δυνατά τώ πιστεύοντι.

 

 

Ο Άγιος Σεραφείμ ο ιερομάρτυρας

Πίστη στον Σταυρό! Όχι Κουμπούρι!

Είναι γνωστό πόσο σκληρή ήταν η δουλεία του γένους μας στους Τούρκους. Και μη μπορώντας να την ανέχονται, τολμηροί και γενναίοι άνδρες έκαναν κατά καιρούς μικρο-επαναστατικά κινήματα.

Που γρήγορα η τρομακτική ισχύς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, του Σουλτάνου, τα έπνιγε στο αίμα.

Ένα τέτοιο ήταν και το κίνημα του μητροπολίτη Λάρισας Διονύσιου (1601-1611), που ονομάσθηκε εμπαικτικά «σκυλόσοφος», αφού ξέχασε τον Σταυρό και έπιασε κουμπούρι.

Την ίδια εποχή επίσκοπος Φαναρίου και Νεοχωρίου ήταν ο Σεραφείμ. Δούλευε ταπεινά. Σαν απόστολος του Χριστού.

Στις ενέργειες του Διονυσίου, ο Άγιος Σεραφείμ ο ιερομάρτυρας ήταν αντίθετος. Αλλά οι Τούρκοι τον ενοχοποίησαν!

– Φταις και συ! Αφού και συ Δεσπότης είσαι. Και εμείς μόνο τότε θα το παραδεχθούμε, ότι δεν ήσουν συνεργάτης του, αν αρνηθής τον Χριστό αν γίνεις τούρκος!

Απάντησε ο Άγιος Σεραφείμ ο ιερομάρτυρας.

– Είμαι τελείως αμέτοχος σε όλα τα έργα του Διονυσίου. Το ξέρετε. Το ομολογώ. Το διακηρύττω. Αλλά τον Χριστό, την πίστη μου, δεν τον αρνούμαι.

– Πως εσύ, άνθρωπος μυαλωμένος, επήγες με εκείνον τον παλαβό, που πίστεψε ότι θα ανατρέψει την βασιλεία μας;

Επανέλαβε ο άγιος:
– Άδικα με κατηγορούν. Σας το επαναλαμβάνω: Δεν είχα καμμία συμμετοχή. Ότι θέλετε, κάμετέ μου. Μα μη μου απαιτείτε να γίνω μουσουλμάνος. Τον Χριστό δεν τον αρνούμαι.

Οι Τούρκοι δεν συμφώνησαν.

Τον υπέβαλαν σε βασανιστήρια, για να βάλει μυαλό!…

Και μετά τον ερώτησε ο πασάς:
– Έβαλες μυαλό; Τον αρνείσαι τον Χριστό;

Του απάντησε:
– Τι λες, πασά μου; Θα έχω βάλει μυαλό, αν αρνηθώ τον Χριστό, ή θα το έχω χάσει εντελώς; Ο Χριστός είναι ο Θεός, ο Κύριος του κόσμου και Δημιουργός, ενώ ο δικός σας προφήτης, ένας άνθρωπος θνητός, αγράμματος και εχθρός του Χριστού μου!…

Αποφάσισαν να τον σουβλίσουν. Και τον σούβλισαν. Με το σούβλισμα οι άνθρωποι δεν πέθαιναν αμέσως. Έμεναν ζωντανοί ημέρες ολόκληρες! Και επονούσαν ανυπόφορα.

Και μέσα σε τέτοιους πόνους ο άγιος Σεραφείμ «ευχαριστούσε» τον Χριστό, που τον αξίωσε να γίνει μάρτυράς Του. Παρέδωκε το πνεύμα του στις 4 Δεκεμβρίου 1611.

Την ίδια στιγμή άρχισαν τα θαύματα-μαρτυρίες του Κυρίου για τον πιστό δούλο Του:

Τα λείψανά του, άρχισαν να μοσχοβολούν. Και παρέμεναν άσηπτα.
Του έκοψαν το κεφάλι και το κάρφωσαν σε ένα παλούκι, για να τρομοκρατούν τους χριστιανούς. Το έστηναν να βλέπει προς δυσμάς και γύριζε προς ανατολάς μόνο του, με θεία δύναμη. Γιατί οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί προς ανατολάς προσεύχονται.

Επήγε ένας χριστιανός και επήρε την κάρα του αγίου. Αλλά οι Τούρκοι τον κατάλαβαν και προσπάθησαν να τον πιάσουν. Για να γλυτώσει πέταξε την κάρα του αγίου στο ποτάμι. Και γλύτωσε.

Αλλά την νύχτα φως κατέβαινε από τον ουρανό και την «φώτιζε», ή (μάλλον) την έδειχνε. Και χριστιανοί την ευρήκαν.

Και με κρίση του νέου Μητροπολίτη Λάρισας την παρέδωκαν στην Ιερά Μονή Κορώνης – κοντά στην Καρδίτσα, όπου φυλάσσεται μέχρι σήμερα.

Και όλος ο κόσμος της Θεσσαλίας τον τιμά και τον ευλαβείται. Και προστρέχει σ’ αυτόν.

Και ο Άγιος Σεραφείμ θαυματουργεί και δείχνει σε μας, πόσο μεγάλο πράγμα είναι να πιστεύει κανείς στον Χριστό και να πεθάνει για τον Χριστό και πόσο λάθος να πιστεύει στο κουμπούρι.

Τι πλάνη, τι σύγχυση, που έχουν σήμερα κάποιοι, που θαυμάζουν πιο πολύ τον ταλαίπωρο Διονύσιο τον «σκυλόσοφο» που παρίστανε τον σοφό και φιλόσοφο, αλλά δεν είχε κουκούτσι φιλοσοφία κουκούτσι μυαλό.

«Οι Άγιοι Οδηγοί μας προς τα άνω»,
Μητροπολίτου Νικοπόλεως Μελετίου,
Έκδοση Ιεράς Μητροπόλεως Νικοπόλεως Πρέβεζα

 

 «Ο κόσμος είναι ανάλατος και άγευστος», λες εσύ φίλε μου. Και εκατό φορές μου το επαναλαμβάνεις πώς ο κόσμος είναι ανάλατος κι εκατό φορές εξεγείρεσαι ενάντια σ’ αυτόν τον ανάλατο κόσμο.

Και καμαρώνεις με την ονομασία του επανάσταση και απειλείς να ανατρέψεις τον κόσμο.

Ξεκίνα από την αρχή και όχι από το τέλος, φίλε μου. Εξεγέρσου πρώτα ενάντια στον εαυτό σου, ενάντια στη δική σου έλλειψη αλατιού.

«Οι άνθρωποι είναι σκοταδιστές και μοιχοί και δολοφόνοι», λες εσύ φίλε μου. Κι εκατό φορές εξεγείρεσαι ενάντια στην αμαρτία των άλλων ανθρώπων.

Όμως, εξεγέρσου πρώτα ενάντια στον εαυτό σου, για να μπορέσεις μετά, με περισσότερη δύναμη και με περισσότερο δίκιο να εξεγείρεσαι ενάντια στους άλλους, και για να μπορέσω κι εγώ να πιστέψω στην επιτυχία της δικής σου επανάστασης.

 Αγίου Νικολαου Βελιμίροβιτς

 

 

Για τη μητέρα της Θεοτόκου Άννα, δεν αναφέρουν τίποτα σχετικό τα Ευαγγέλια, ούτε τα υπόλοιπα βιβλία της Καινής Διαθήκης. Σύμφωνα όμως με την παράδοση της Εκκλησίας, ο Ιερέας Ματθάν, κάτοικος της Βηθλεέμ, απέκτησε τρεις θυγατέρες: τη Μαρία, τη Σοβή και την Άννα.

Η Μαρία, αφού παντρεύτηκε στη Βηθλεέμ, γέννησε εκεί την Ελισάβετ, τη μητέρα του Ιωάννη του Βαπτιστή.

Η Άννα παντρεύτηκε τον Ιωακείμ από τη Γαλιλαίο. Μετά από πολλά χρόνια ατεκνίας, απέκτησε κόρη, την Παρθένο Μαρία.

Η παράδοση αναφέρει ότι οι γονείς της την αφιέρωσαν στην υπηρεσία του Ναού της Ιερουσαλήμ, σε ηλικία τριών ετών. Αυτοί δε μετά από λίγα χρόνια πέθαναν.

Την Αγία Άννα τιμούσαν από τα αρχαία χρόνια. Το συμπεραίνουμε αυτό από διάφορους Πατέρες της Εκκλησίας, αλλά και από αρχαίους εκκλησιαστικούς ύμνους, που υπάρχουν προς τιμήν της μητέρας της Θεοτόκου. Επίσης, το έτος 550 μ.Χ., ο αυτοκράτωρ Ιουστινιανός, αφιέρωσε ναό στην Κωνσταντινούπολη προς τιμήν της Αγίας Άννας.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος δ’. Σύλληψη Αγίας Άννας
Σήμερον τῆς ἀτεκνίας δεσμὰ διαλύονται· τοῦ Ἰωακεὶμ γὰρ καὶ τῆς Ἄννης εἰσακούων Θεός, παρ᾽ ἐλπίδα τεκεῖν αὐτοὺς σαφῶς, ὑπισχνεῖται θεόπαιδα· ἐξ ἧς αὐτὸς ἐτέχθη ὁ ἀπερίγραπτος, βροτὸς γεγονώς, δι᾽ Ἀγγέλου κελεύσας βοῆσαι αὐτῇ· Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ.

γράφει ο "Άνθιμος".

 

Ιερά Λείψανα: Η δεξιά του Αγίου βρίσκεται στoν Ναό Αγίου Γεωργίου του Νέου Βουκουρεστίου.

Ο αριστερός βραχίονας του Αγίου βρίσκεται στον ομώνυμο ρωμαιοκαθολικό Ναό του Ρίμινι Ιταλίας.
Απότμημα του αριστερού βραχίονος του Αγίου βρίσκεται στο Μητροπολιτικό Ναό Βόλου.
Μέρος των Λειψάνων του Αγίου βρίσκεται στην ομώνυμη ρωμαιοκαθολική Βασιλική του Μπάρι Ιταλίας.
Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Αγ. Νικολάου Άνω Βάθειας Ευβοίας και Φανερωμένης Σαλαμίνος, στον Καθεδρικό Ναό του Σωτήρος Μόσχας, στον ομώνυμο Ναό Αγίας Πετρουπόλεως και στη Λαύρα Αγ. Αλεξάνδρου Νέβσκι Αγίας Πετρουπόλεως.
Ένας εκ των οδόντων του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Αγίας Λαύρας Καλαβρύτων.

 Ὁ Νικόλαος, πρέσβυς ὢν ἐν γῇ μέγας,
Καὶ γῆς ἀποστὰς εἰς τὸ πρεσβεύειν ζέει.
Ἕκτῃ Νικόλεώ γε φάνη βιότοιο τελευτή.

Βιογραφία
Ο Άγιος Νικόλαος γεννήθηκε τον 3ο αιώνα μ.Χ. στα Πάταρα της Λυκίας, από γονείς ευσεβείς και πλουσίους και έδρασε την εποχή των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού (284 - 304 μ.Χ.), Μαξιμιανού (286 - 305 μ.Χ.) και Μεγάλου Κωνσταντίνου.

Σε νεαρή ηλικία έμεινε ορφανός και κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίας. Αλλά ο Νικόλαος, εμπνεόμενος από φιλάνθρωπα συναισθήματα, διέθετε την περιουσία του για να ανακουφίζει άπορα, ορφανά, φτωχούς, χήρες, στενοχωρημένους οικογενειάρχες. Ένας μάλιστα, θα διέφθειρε τις τρεις κόρες του, προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα. Όταν το έμαθε αυτό ο Νικόλαος, μυστικά σε τρεις νύκτες εξασφάλισε την προίκα των τριών κοριτσιών, αφήνοντας 100 χρυσά φλουριά στην κάθε μία. Έτσι, οι τρεις κόρες αποκαταστάθηκαν και γλίτωσαν από βέβαιη διαφθορά.

Στην συνέχεια αφιερώθηκε στον ασκητικό βίο, λόγω όμως της ξεχωριστής αρετής του τιμήθηκε, χωρίς να το επιδιώξει, αρχικά με το αξίωμα του Ιερέα στα Πάταρα και συνέχεια με το αξίωμα του αρχιεπισκόπου Μύρων. Από τη θέση αυτή καθοδηγούσε με αγάπη το ποίμνιό του και ομολογούσε με παρρησία την αλήθεια. Για το λόγο αυτό συνελήφθη από τους τοπικούς άρχοντες και ρίχτηκε στη φυλακή.

Όταν όμως ανήλθε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Μέγας Κωνσταντίνος ελευθερώθηκαν όλοι οι χριστιανοί και έτσι ο Νικόλαος επανήλθε στο αρχιεπισκοπικό θρόνο. Μάλιστα έλαβε μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο, όπου ξεχώρισε για τη σοφία και την ηθική του τελειότητα.
Ο Άγιος Νικόλαος ήταν προικισμένος και με το χάρισμα της θαυματουργίας με το οποίο έσωσε πολλούς ανθρώπους και όσο ήταν εν ζωή αλλά και μετά την κοίμησή του το 330 μ.Χ. Για παράδειγμα όταν κάποτε κινδύνευσε κάποιος στη θάλασσα - λόγω σφοδρών ανέμων - και επικαλέστηκε το όνομα του αγίου σώθηκε και μάλιστα ενώ βρισκόταν στη μέση του πελάγους βρέθηκε αβλαβής στο σπίτι του. Το θαύμα έγινε αμέσως γνωστό στην Πόλη και ο λαός προσήλθε αμέσως σε λιτανεία και αγρυπνία προκειμένου να τιμήσει το θαυματουργό Άγιο.

Περί των Ιερών Λειψάνων του Αγίου
Ο τάφος του Αγίου Νικολάου στη Βασιλική του Μπάρι, ανοίχθηκε αναγκαστικά το 1953 μ.Χ., κατά την διάρκεια αναστηλωτικών εργασιών, την νύκτα της 5ης προς 6ης Μαΐου. Για τον σκοπό αυτό συγκροτήθηκε επιτροπή από τον Πάπα, με Πρόεδρο τον τότε Ρωμαιοκαθολικό Αρχιεπίσκοπο του Μπάρι Ερρίκο Νικόδημο, στην οποία ανατέθηκε η κανονική αναγνώριση των λειψάνων του τάφου. Παράλληλα ο αναγνωριστικός έλεγχος και η καταμέτρηση των οστών ανατέθηκε στον Καθηγητή της Ανατομίας στο Πανεπιστήμιο του Μπάρι Λουΐτζι Μαρτίνο και τον βοηθό του Γιατρό Αλφρέντο Ρουγγίερι.

Τα Λείψανα μέσα στη λάρνακα έπλεαν σέ ένα διαυγές, άχρωμο και άοσμο υγρό, το οποίο είχε βάθος τρία περίπου εκατοστά. Η εξέταση του υγρού αυτού από τα Ινστιτούτα Χημείας και Υγιεινής του Πανεπιστημίου του Μπάρι απέδειξε, ότι επρόκειτο για καθαρό νερό, ελεύθερο από άλατα και στείρο από μικροοργανισμούς! Η έρευνα απέδειξε, ότι το υγρό αυτό προήρχετο από τις μυελοκυψέλες των σπογγωδών οστέων!

Η τρίτη ιστορικά ανακομιδή έγινε την νύκτα της 7ης προς 8ης Μαΐου 1957 μ.Χ., με σκοπό νέα αναγνώριση, καταμέτρηση, ανατομική και ανθρωπολογική μελέτη, πριν την οριστική κατάθεση στην λάρνακα, μετά το πέρας των αναστηλωτικών εργασιών. Στην ιατρική ομάδα συμμετείχε την φορά αυτή και ο Γιατρός Λουΐτζι Βενέζια. Τα αποτελέσματα της ανθρωπολογικής εξετάσεως των Ιερών Λειψάνων υπήρξαν εντυπωσιακά. Διαπιστώθηκε, ότι ανήκαν σέ ένα και το αυτό άτομο και μάλιστα σε άνδρα που είχε ύψος 1.67 περίπου, τρεφόταν κυρίως με φυτικά προϊόντα και πέθανε σε ηλικία μεγαλύτερη των 70 ετών. Το άτομο αυτό ανήκε στην λευκή Ινδοευρωπαϊκή φυλή.

Η κατάσταση ορισμένων οστών έδειξε ακόμη, ότι το άτομο στο οποίο ανήκαν, πρέπει να είχε υποφέρει πολύ κάτω από ιδιαίτερα δυσμενείς συνθήκες διαβίωσης, που του άφησαν σημάδια στην υπόλοιπη ζωή του. Η αγκυλωτική σπονδυλοαθρίτιδα και η διάχυτη ενδοκρανιακή υπερόστωση, πρέπει να κληρονομήθηκαν από κάποια υγρή φυλακή, όπου πέρασε αρκετά χρόνια της ζωής του και μάλιστα σε προχωρημένη ηλικία.

Η ιχνογραφική ανάπλαση του προσώπου, με την μέθοδο της υπερσκελετικής αναπλάσεως των μαλακών μερών της κεφαλής, απέδωσε επίσης θεαματικά αποτελέσματα. Τα σχετικά ιχνογραφήματα που δημοσίευσε ο Καθηγητής Μαρτίνο, βρίσκονται σε συμφωνία με τις παλαιότερες απεικονίσεις του Αγίου, εκείνη της Αγίας Μαρίας της Πρώτης (στη Ρώμη, 8ος ή 9ος αιώνας μ.Χ.) και αυτή του Παρεκκλησίου του Αγίου Ισιδώρου, στον Ναό του Αγίου Μάρκου (στη Βενετία, ψηφιδωτό του 12ου αιώνα μ.Χ.).

Δηλαδή, με τις εξετάσεις των Λειψάνων του Αγίου Νικολάου, πιστοποιήθηκε η γνησιότητά τους, αποδείχθηκε επιστημονικά η μυροβλυσία του και επίσης ότι η πάροδος του χρόνου δεν άμβλυνε την μνήμη των βασικών χαρακτηριστικών της μορφής του, όπως τα διέσωσε η Ορθόδοξη εικονογραφική παράδοση (πρόσωπο ασκητικό, ευγενικό, με αρμονικές αναλογίες, υψηλό και πλατύ μέτωπο, μεγάλα μάτια - ελαφρά βαθουλωτά - έντονα ζυγωματικά, φαλάκρα). (Βλ. Αντ. Μάρκου, «Τα Λείψανα του Αγ. Νικολάου Επισκόπου Μύρων της Λυκίας και οι ιστορικές τους περιπέτειες»· Περιοδικό «Ορθόδοξη Μαρτυρία» Λευκωσίας, φ. 44/1994, σελ. 98 - 106· αγγλική έκδοση από το Κέντρο Παραδοσιακών Ορθοδόξων Σπουδών Έτνας Καλιφορνίας, 1994).

Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος δ’.
Κανόνα πίστεως καὶ εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας Διδάσκαλον, ἀνέδειξέ σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια· διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια. Πάτερ Ἱεράρχα Νικόλαε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Ἐν τοῖς Μύροις Ἅγιε, ἱερουργὸς ἀνεδείχθης· τοῦ Χριστοῦ γὰρ Ὅσιε, τὸ Εὐαγγέλιον πληρώσας, ἔθηκας τὴν ψυχήν σου ὑπὲρ λαοῦ σου, ἔσωσας τοὺς ἀθώους ἐκ τοῦ θανάτου· διὰ τοῦτο ἡγιάσθης, ὡς μέγας μύστης Θεοῦ τῆς χάριτος.

Κάθισμα
Ἦχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον.
Ποταμὸν ἰαμάτων ὑπερχειλῆ, καὶ πηγήν σε θαυμάτων ἀνελλιπῆ, ἔδειξε Νικόλαε, τοῦ ἐλέους ἡ ἄβυσσος· οἱ γὰρ βαρείαις νόσοις, πικρῶς πιεζόμενοι, καὶ συμφοραῖς τοῦ βίου, δεινῶς ἐταζόμενοι, πάσης ἀθυμίας, ἀκεσώδυνον ὄντως, εὑρίσκουσι φάρμακον, τὴν θερμήν σου ἀντίληψιν· διὰ τοῦτο βοῶμέν σοι· Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.

Ὁ Οἶκος
Ἀνυμνήσωμεν νῦν τὸν Ἱεράρχην ᾄσμασι, τὸν ἐν Μύροις λαοὶ ποιμένα καὶ διδάσκαλον, ἵνα ταῖς πρεσβείαις αὐτοῦ ἐλλαμφθῶμεν· ἰδοὺ γὰρ ὤφθη ὅλος καθάρσιος, ἀκήρατος πνεύματι, Χριστῷ προσάγων θυσίαν ἄμωμον, τὴν εἰλικρινῆ καὶ Θεῷ εὐπρόσδεκτον, ὡς ἱερεὺς κεκαθαρμένος τῇ ψυχῇ καὶ τῇ σαρκί· ὅθεν ὑπάρχει ἀληθῶς, τῆς Ἐκκλησίας προστάτης, καὶ ὑπέρμαχος ταύτης, ὡς μέγας μύστης Θεοῦ τῆς χάριτος.


casa victoria barkiza



φιλικά μέσα....

glyfada metropolitan

ShareNews 13

BANNERS PROTASEIS 1

acp advertising, Βάρκιζα, σταμπάδικο,νότια προάστια, φωτοτυπίες, καμβάς, μπλούζε,διαφημιστικά δώρα, γάμος,Μπλούζες,στάμπες,συγκροτήματα,στάμπες,πενταήμερηεκδρομή,σχολείου,τουριστικά,μπλουζάκια,αστείες,ατάκες,σχολικές,εκδηλώσεις,γυμναστικές,επιδείξεις,ποδιές,υφασμάτινες,τσάντες,Ζακέτες,Φούτερ,Fleece,αναπτήρες,σπίρτα,Κούπες,καπέλα,αναπτύρες,κορνίζες,μαξιλαράκια,φωτογραφίες,παιδικά,δωμάτια,Ποτήρια,Μπουκάλια,Θερμός,Σεϊκερ,Λάβαρα,Μαγνητάκια,άλλα,φωτογραφικά,είδη,Μεταλλικά,στυλό,Πένες,Μεταλλικά,μπρελόκ,Πλαστικά,μπρελόκ,Κονκάρδες,πίνακες,καμβά,ψηφιακές,εκτυπώσεις,Κρύσταλλα,Πέτρες
cp advertising, Βάρκιζα, σταμπάδικο,νότια προάστια, φωτοτυπίες, καμβάς, μπλούζε,διαφημιστικά δώρα, γάμος,Μπλούζες,στάμπες,συγκροτήματα,στάμπες,πενταήμερηεκδρομή,σχολείου,τουριστικά,μπλουζάκια,αστείες,ατάκες,σχολικές,εκδηλώσεις,γυμναστικές,επιδείξεις,ποδιές,υφασμάτινες,τσάντες,Ζακέτες,Φούτερ,Fleece,αναπτήρες,σπίρτα,Κούπες,καπέλα,αναπτύρες,κορνίζες,μαξιλαράκια,φωτογραφίες,παιδικά,δωμάτια,Ποτήρια,Μπουκάλια,Θερμός,Σεϊκερ,Λάβαρα,Μαγνητάκια,άλλα,φωτογραφικά,είδη,Μεταλλικά,στυλό,Πένες,Μεταλλικά,μπρελόκ,Πλαστικά,μπρελόκ,Κονκάρδες,πίνακες,καμβά,ψηφιακές,εκτυπώσεις,Κρύσταλλα,Πέτρες
acp advertising, Βάρκιζα, σταμπάδικο,νότια προάστια, φωτοτυπίες, καμβάς, μπλούζε,διαφημιστικά δώρα, γάμος,Μπλούζες,στάμπες,συγκροτήματα,στάμπες,πενταήμερηεκδρομή,σχολείου,τουριστικά,μπλουζάκια,αστείες,ατάκες,σχολικές,εκδηλώσεις,γυμναστικές,επιδείξεις,ποδιές,υφασμάτινες,τσάντες,Ζακέτες,Φούτερ,Fleece,αναπτήρες,σπίρτα,Κούπες,καπέλα,αναπτύρες,κορνίζες,μαξιλαράκια,φωτογραφίες,παιδικά,δωμάτια,Ποτήρια,Μπουκάλια,Θερμός,Σεϊκερ,Λάβαρα,Μαγνητάκια,άλλα,φωτογραφικά,είδη,Μεταλλικά,στυλό,Πένες,Μεταλλικά,μπρελόκ,Πλαστικά,μπρελόκ,Κονκάρδες,πίνακες,καμβά,ψηφιακές,εκτυπώσεις,Κρύσταλλα,Πέτρες

acp logo 16 1

NotosNet YouTube